"គន្លឹះបង្រួបបង្រួមជាតិ": បង្ហាញពីសារៈសំខាន់នៃយុទ្ធសាស្ត្រទាំងនេះក្នុងការនាំមកនូវសន្តិភាព និងឯកភាព។

(កម្ពុជានិងការវិភាគនយោបាយមីយ៉ាន់ម៉ា)

តួនាទីគន្លឹះរបស់អ្នកដឹកនាំក្នុងការបង្រួបបង្រួមជាតិ

ដើម្បីបង្រួបបង្រួមជាតិមួយដែលកំពុងជួបវិបត្តិនយោបាយ និងជម្លោះផ្ទៃក្នុង គឺទាមទារឱ្យមានអ្នកដឹកនាំដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ និងយុទ្ធសាស្ត្រច្បាស់លាស់។ អ្នកដឹកនាំបែបនេះមិនត្រឹមតែត្រូវមានឆន្ទៈដ៏មុតមាំប៉ុណ្ណោះទេ តែថែមទាំងត្រូវមាន *ភាពឆ្លាតវៃ និងល្បិចកលខ្ពស់* ក្នុងការអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្របង្រួបបង្រួមជាតិ។

លក្ខណៈសម្បត្តិសំខាន់ៗរបស់អ្នកដឹកនាំបង្រួបបង្រួមជាតិ៖

• ភាពឆ្លាតវៃ និងភាពបត់បែន (Strategic Intelligence & Flexibility)៖ អ្នកដឹកនាំត្រូវតែមានសមត្ថភាពវិភាគស្ថានការណ៍នយោបាយ និងយោធាបានយ៉ាងស៊ីជម្រៅ ដោយយល់ពីចំណុចខ្លាំង ចំណុចខ្សោយ ផលប្រយោជន៍ និងការភ័យខ្លាចរបស់ភាគីនីមួយៗ។ ពួកគេក៏ត្រូវចេះបត់បែនតាមកាលៈទេសៈ មិនប្រកាន់ជំហររឹងត្អឹងពេក និងហ៊ានធ្វើការសម្របសម្រួលចាំបាច់ដើម្បីសម្រេចបានគោលដៅធំ។ ការបត់បែននេះគឺសំខាន់ណាស់ក្នុងការស្វែងរកដំណោះស្រាយដែលអាចទទួលយកបានគ្រប់ភាគី។
• ការកសាងសម្ព័ន្ធភាពពីក្រុមតូចៗជាមុន (Building Alliances from Smaller Groups First)៖ នេះជាយុទ្ធសាស្ត្រដ៏មានប្រសិទ្ធភាពមួយ។ ជំនួសឱ្យការព្យាយាមដោះស្រាយជាមួយក្រុមធំៗ ឬគូប្រជែងសំខាន់ៗភ្លាមៗ អ្នកដឹកនាំគួរចាប់ផ្តើមពីការកសាងសម្ព័ន្ធភាពជាមួយ ក្រុមតូចៗ ឬក្រុមដែលមានផលប្រយោជន៍ស្របគ្នា ជាមុនសិន។ ការធ្វើបែបនេះជួយបង្កើតមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃទំនុកចិត្ត និងពង្រឹងជំហររបស់ខ្លួន មុននឹងឈានទៅរកការចរចាជាមួយភាគីពិបាកៗ។ យុទ្ធសាស្ត្រនេះប្រៀបបាននឹងការ "បំបែកបំបាក់សត្រូវជាដុំតូចៗ" ឬ "បង្រួបបង្រួមកម្លាំងតូចៗ" ដើម្បីកាត់បន្ថយសម្ពាធរួម។
• ការផ្តល់តួនាទី និងតំណែងសមស្រប (Granting Appropriate Roles and Positions)៖ ដើម្បីទាក់ទាញ និងរក្សាបាននូវសម្ព័ន្ធភាព អ្នកដឹកនាំត្រូវតែត្រៀមខ្លួនជាស្រេចក្នុងការ ចែករំលែកអំណាច និងផ្តល់តួនាទី ឬតំណែងដែលមានសារៈសំខាន់ដល់អ្នកដឹកនាំក្រុមផ្សេងៗ។ ការផ្តល់តួនាទីនេះមិនមែនត្រឹមតែជានិមិត្តរូបនោះទេ តែត្រូវតែជាតួនាទីដែលមាន អំណាច និងឥទ្ធិពលជាក់ស្តែង ដើម្បីឱ្យពួកគេមានអារម្មណ៍ថាជាផ្នែកមួយនៃរចនាសម្ព័ន្ធអំណាចថ្មី និងមានផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួនក្នុងការរក្សាសន្តិភាព។ នេះជាការធានាមួយផ្នែកដល់ពួកគេថា សន្តិភាពនឹងផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់ពួកគេ។
• ល្បិចកល និងការទូត (Tact and Diplomacy)៖ ការប្រើប្រាស់ល្បិចកលផ្នែកនយោបាយ ក្នុងការចរចា ការបញ្ចុះបញ្ចូល និងការរក្សាទំនាក់ទំនងល្អជាមួយគ្រប់ភាគី រួមទាំងអ្នកដែលធ្លាប់ជាសត្រូវ គឺចាំបាច់ណាស់។ ការយល់ដឹងពីចិត្តសាស្ត្រមនុស្ស និងការដោះស្រាយជម្លោះដោយភាពប៉ិនប្រសប់ គឺជាគន្លឹះដើម្បីដោះស្រាយភាពតានតឹង និងស្វែងរកចំណុចរួម។

មេរៀនពីកម្ពុជា៖ នយោបាយឈ្នះ-ឈ្នះ

ជាក់ស្តែង នៅកម្ពុជា នយោបាយឈ្នះ-ឈ្នះ ដែលផ្តួចផ្តើមដោយ សម្តេចតេជោ ហ៊ុន សែន បានប្រើប្រាស់យុទ្ធសាស្ត្រស្រដៀងគ្នានេះយ៉ាងជោគជ័យ។ លោកបានចាប់ផ្តើមពីការចរចា និងផ្តល់ការធានាដល់មេដឹកនាំខ្មែរក្រហមមួយចំនួនឱ្យដាក់អាវុធ ដោយផ្តល់ការលើកលែងទោស ផ្តល់ដីធ្លី និងបញ្ចូលកងកម្លាំងរបស់ពួកគេទៅក្នុងជួរកងទ័ពជាតិ។ ការធ្វើបែបនេះបានបំបែកកម្លាំងខ្មែរក្រហមជាផ្នែកៗ និងនាំឱ្យមានការបង្រួបបង្រួមជាតិជាស្ថាពរ បញ្ចប់សង្គ្រាមស៊ីវិលដ៏រ៉ាំរ៉ៃ។

សម្រាប់មីយ៉ាន់ម៉ា ការអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្របែបនេះទាមទារនូវភាពជាអ្នកដឹកនាំដ៏រឹងមាំ និងមានឆន្ទៈខ្ពស់ក្នុងការសម្របសម្រួល។ អ្វីដែលសំខាន់បំផុតគឺការកសាងទំនុកចិត្តឡើងវិញនៅក្នុងសង្គមដែលបែកបាក់គ្នាជាយូរមកហើយ។ ការផ្តល់ "តំណែង" ឬ "តួនាទី" អាចជាផ្នែកមួយដ៏សំខាន់នៃយុទ្ធសាស្ត្របង្រួបបង្រួម ប៉ុន្តែវាមិនអាចធានាបាននូវការបង្រួបបង្រួមពេញលេញនោះទេ។ កត្តាផ្សេងទៀតដែលត្រូវយកចិត្តទុកដាក់គឺការធានាសន្តិសុខរយៈពេលវែង យុត្តិធម៌អន្តរកាល ការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចរួមគ្នា និងការគោរពសិទ្ធិមនុស្សសម្រាប់ប្រជាជនទាំងអស់។